Söyleşi
Milano merkezli tasarım stüdyosu 2050+ ile Salt Beyoğlu’ndaki güncel sergileri “Havaya Dair”i konuştuk.
Ne arıyorsun?
Özge Kahraman: “Mağara benim için iç-dış sınırının sürekli eridiği bir mekân.”
“Kusurlu dünyada kurulan bir cennet”
İstanbul megalopolisini dinlemek: Ignaz Schick ile sesin haritası
Dünyalar arasında bir geçiş: Fahrelnissa Zeid
Sınırda tanıklık: Ateş Alpar’la “İmkân ve İhtimal” sergisi, gözetim, mülksüzleştirme ve direnç ihtimalleri üzerine
Milano merkezli tasarım stüdyosu 2050+ ile Salt Beyoğlu’ndaki güncel sergileri “Havaya Dair”i konuştuk.
Protodispatch'in bu sayısında Dika Ofoma'nın Nijerya'da yaşamayı ve hükümetler şiddetin yayılmasına izin verdiğinde ne olduğunu konu alan Sessiz Bir Pazartesi filmi var.
Sanatçının 60 yıllık kariyerinin dönüm noktalarını kendisinden dinlediğimiz, Netflix'te izlenebilecek Devrim Erbil belgeseli ne anlatıyor?
Renknar Burcu Günay dört faklı şehirden mozaiklerin hikâyesini ölüm-yaşam ikiliği, cinsiyet rolleri ve yerinden olma hâlleri bağlamında yeniden yorumluyor.
Deprem bölgesinde sanata ilgi duyan ve sanatla hayatını sürdürmek isteyen öğrencilere motivasyon kazandırmak, bölgedeki sanatçıların fark edilmesine katkıda bulunmak üzere düzenlenen yarışmanın sanatçılarıyla tanışın.
rezzan gümgüm’le 2019 yılında Ankara’da gerçekleştirdiği uzun süreli performansın kayıtlarını video, fotoğraf ve mekâna özgü yerleştirmelerle bir araya getiren sergisini konuştuk.
Leman Sevda Darıcıoğlu, Elif Saydam ve Ndayé Kouagou'yu bir araya getiren “Filizlendiğimiz Bir Çatlak” sergisi mekânlardaki ilişki sistemlerinin sınırlarını ve imkânlarını gözler önüne seriyor.
Johanna Gustafsson Fürst ve Dilek Winchester’ın dans, tipografi, heykel, şiir gibi farklı mecralarda ürettikleri eserleri Arter'de GLOSSOLALALA sergisinde bir araya geliyor.
Bu yazı, “Dön-Dün Bak: Türkiye’de Trans Hareketinin Tarihi” sergisini Benjamin’le ilişkilendirerek geçmişin devrimciliği, hafıza, direniş, nostalji/anti-nostalji gibi temalar altında analiz etme amacı taşıyordu. Ancak...
İzmir’in sanatsal geleneğinin bir halkası olarak ilk kez düzenlenen İzmir Akdeniz Bienali’nin çağrışımları; organizasyon şeması ve kentin sanatla ilişkisi üzerine düşünceler doğuruyor.