Eleştiri
Bayetav Sanat’ta izleyiciyle buluşan “Altı Üstü İzmir” sergisi, belleğin izini yürüyerek sürüyor.
Ne arıyorsun?
Toprağın hafızası, suyun devinimi: 10. Çanakkale Bienali ve “Metcezir” üzerine bir müzeolojik okuma
“Her günün her anında hayatımı bolluk içinde yaşıyorum”
Damağa yerleşen greyfurt tadı: Yoko Ono’nun feminist üretimi
Üç aşamalı bir tekno-ritüel: “Symbolic Vault” sergisi üzerine
Toprağın karşısında durmak: Fatoş İrwen’in zamanı
“Bir sanatçı ancak kendi kültürü içinde tam olarak anlaşılabilir.”
“Deftere Düşen Sabah Işığı” ve Merve Dündar’ın sanatı üzerine
Tayfun Pirselimoğlu: “Varolma çabamı sanat üzerinden sağlamaya çabalıyorum.”
Bir makinenin çalışmasıyla bir ailenin büyümesi arasındaki bağ
Zamanın biriktiği bir an nasıl temsil edilebilir?
4. Sanat Dünyamız Günleri programı açıklandı!
Latmos Istanbul, Pera’nın mimarlık hafızasına odaklanıyor
Edirne Bienali: Zamanın, mekânın ve hafızanın üzerinde kurulan sanat köprüsü
Bildiğimiz dünyanın sonunda eleştiriye hâlen talep var mı?
Yolculuklar, Ayinler ve Bir Arşiv: Sadık Karamustafa Yazıları (1986-2019)
"Metcezir" temasıyla gerçekleşen 10. Çanakkale Bienali malzemenin, mekânın ve kentin sürekli birbirine dönüştüğü o ontolojik akışkanlığın üzerinde devinen bir kürasyona sahip.
Noah Becker’ın “Herkese Yetecek Kadar Var” sergisi henüz gerçekleşmemiş bir olasılığa işaret ediyor ve şefkatli bir temenniyle sesleniyor: Merak etme, herkese yer var.
Sakıp Sabancı Müzesi'nde gerçekleşen Yoko Ono'nun "İçses ve İçyapı" sergisi üzerine Nergis Abıyeva'dan bir deneme
"Symbolic Vault" sergisi insan, doğa ve teknoloji arasındaki ilişkinin gelecekte nasıl kurulacağına dair spekülatif önermelerin yeşerebileceği verimli bir toprak!
Bayetav Sanat’ta izleyiciyle buluşan “Altı Üstü İzmir” sergisi, belleğin izini yürüyerek sürüyor.
Salt Beyoğlu’ndaki “Hayvanların Yaşamı” sergisi, insanın bütünden koptuğu yerde, ötekiyle bağ kurma kapasitesini nasıl yitirdiğini; fakat bu bağın izlerini sürmenin hâlâ mümkün olduğunu hatırlatıyor.
Guido Casaretto’nun “Başıboşlar, Gergedanlar ve Yanlış Anlamalar Hakkında” adlı sergisi/yapıtı yeni düşünme ve kavrama yollarını imge düzeyinde müzakere ediyor.
Aslı Çavuşoğlu'nun İMALAT-HANE'deki “Tunstate” sergisi, dünyanın kırılganlığını kucaklayan bir arkeoloji niteliğinde. Sergi, yıkım ve yeniden doğuş arasındaki görünmez diyalektiği maddesel dönüşümlerin diline tercüme ediyor.
“Bir Arada” sergisi Fulya Çetin ve İlhan Sayın’ın doğa, insan bedeni, ekosistem ve kent gibi temaları farklı ama birbirine temas eden biçimlerde işleyen eserlerini...
Segah Atay’ın kent tarihini yansıtan dokusunu koruyarak bağımsız bir sanat mekânına dönüştürdüğü Bordo Bina, “Geçici Olarak Kalıcı” adlı sergiyle kapılarını kapatıyor. Atay sergide mekânla...
Yaz Taşçı, Cité des Arts programında ürettiği yeni işlere yer verdiği "Koyu Çiçekler" sergisinde arzu, yakınlık ve yoldaşlık gibi temalar üzerinden bedenin kırılgan ama...
Bor Sanat ve Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi işbirliğiyle gerçekleşen “Zihnin Sınırlarında Bir Rota: Fikret Muallâ” sergisini Nergis Abıyeva, Uras Kızıl ve Emre Erbirer...
Delal Eken’in 5533’te gerçekleşen “Hüzme” sergisi örtme ve sızma pratiklerini araştırıyor.
Kerem Ozan Bayraktar’ın “Çek Valf” sergisinden ilhamla sistemin ruhu ya da hayaleti üzerine