Eleştiri
"Yeryüzünün Sesi" sergisi ses, sessizlik, beden ve doğa arasındaki geçirgen ilişkileri post-hümanist bir yaklaşımla ele alıyor.
Ne arıyorsun?
Toprağın hafızası, suyun devinimi: 10. Çanakkale Bienali ve “Metcezir” üzerine bir müzeolojik okuma
“Her günün her anında hayatımı bolluk içinde yaşıyorum”
Damağa yerleşen greyfurt tadı: Yoko Ono’nun feminist üretimi
Üç aşamalı bir tekno-ritüel: “Symbolic Vault” sergisi üzerine
Toprağın karşısında durmak: Fatoş İrwen’in zamanı
“Bir sanatçı ancak kendi kültürü içinde tam olarak anlaşılabilir.”
“Deftere Düşen Sabah Işığı” ve Merve Dündar’ın sanatı üzerine
Tayfun Pirselimoğlu: “Varolma çabamı sanat üzerinden sağlamaya çabalıyorum.”
Bir makinenin çalışmasıyla bir ailenin büyümesi arasındaki bağ
Zamanın biriktiği bir an nasıl temsil edilebilir?
4. Sanat Dünyamız Günleri programı açıklandı!
Latmos Istanbul, Pera’nın mimarlık hafızasına odaklanıyor
Edirne Bienali: Zamanın, mekânın ve hafızanın üzerinde kurulan sanat köprüsü
Bildiğimiz dünyanın sonunda eleştiriye hâlen talep var mı?
Yolculuklar, Ayinler ve Bir Arşiv: Sadık Karamustafa Yazıları (1986-2019)
"Metcezir" temasıyla gerçekleşen 10. Çanakkale Bienali malzemenin, mekânın ve kentin sürekli birbirine dönüştüğü o ontolojik akışkanlığın üzerinde devinen bir kürasyona sahip.
Noah Becker’ın “Herkese Yetecek Kadar Var” sergisi henüz gerçekleşmemiş bir olasılığa işaret ediyor ve şefkatli bir temenniyle sesleniyor: Merak etme, herkese yer var.
Sakıp Sabancı Müzesi'nde gerçekleşen Yoko Ono'nun "İçses ve İçyapı" sergisi üzerine Nergis Abıyeva'dan bir deneme
"Symbolic Vault" sergisi insan, doğa ve teknoloji arasındaki ilişkinin gelecekte nasıl kurulacağına dair spekülatif önermelerin yeşerebileceği verimli bir toprak!
"Yeryüzünün Sesi" sergisi ses, sessizlik, beden ve doğa arasındaki geçirgen ilişkileri post-hümanist bir yaklaşımla ele alıyor.
Silva Bingaz'ın "Opus3c" sergisi bedenlerin birlikte ve tekbaşlarına dünyada var oluşlarıyla ilgili.
Betül Aksu ve Memed Erdener'in bir araya geldiği "Ses Uyumu" sergisini deri-ben kavramı üzerinden inceledik.
Ressam yönü çok az bilinen Mehmet Nâzım'ın eserlerini yaşamöyküsü üzerinden Emre Zeytinoğlu değerlendirdi.
Franz Erhard Walther'in "Heykel Olma Teşebbüsü" sergisini ve Walther'in sanat yordamıyla mesele edindiği konuları ele aldık.
Desen Halıçınarlı’nın işleri Sanayi Devrimi’nden beri bireyi yutan kenti anlatıyor.
Gamze Öztürk küratörlüğünde Kasa Galeri'de gerçekleşen "Dünyaya Uzanmak" sergisini Ahmet Furkan İnan değerlendirdi.
Serdar Darendeliler, Nuri Bilge Ceylan’ın “Yolda” sergisini sanatçının anlam arayışı üzerinden ele aldı.
“Anlatı Gücü İttifakı: Sergi”, egemenlerin sansürüne, baskısına ve çeşitli tahakküm biçimlerine inat, dili eğip bükerek, oynayarak, görselleştirerek, parçalı bir dil yaratarak beraber kolektif bir...
Bütün dünya geçirgen, hissedilebilir, görülebilir... Sanki ben içerideyim, dışarıya bakıyorum. Ekin Kano'nun açtığı çatlaktan sızıyor ve görüyorum.