Eleştiri
Açık Sütun, İstiklal Caddesi’nde düzenlenen yürüyüş ve eylemlerde her zaman son durak olurken üstüne asılan bayrak, pankart ve çeşitli nesnelerle bir dilek ağacına dönüşüyor.
Ne arıyorsun?
X: Gerçekleşmemiş bir ihtimal, ertelenmiş bir olasılık ya da başka bir işin yerine geçebilecek potansiyel bir ikâme
Yıldız Moran’a yaklaşmak
Suyun ehlileştirilmesinin uluslararası tarihi: “Wild Waters: Dams & Deltas After Modernity” sergisi üzerine
Seyirci imgeyi nasıl tamamlar? Yoko Ono’nun “İçses ve İçyapı” sergisi üzerine
Yağmurun hafızası: Eşref Yıldırım’ın “O gün çok yağmur yağdı” sergisinde yasın estetiği
“Deftere Düşen Sabah Işığı” ve Merve Dündar’ın sanatı üzerine
Tayfun Pirselimoğlu: “Varolma çabamı sanat üzerinden sağlamaya çabalıyorum.”
Bir makinenin çalışmasıyla bir ailenin büyümesi arasındaki bağ
Zamanın biriktiği bir an nasıl temsil edilebilir?
Fahrettin Örenli: “Sanatçı sistemin dışında değil, içindedir.”
Kasa Galeri'de gerçekleşen "Bir Sergi Olarak X" sergisi oyunsu bir kurguyla dil ve göstergebilimin temellerine işaret ediyor.
Yıldız Moran fotoğrafı nesneleri, insanları, manzaraları abideleştirmez, biricikleştirmez, şiirsel kılmaz, fetişleştirmez. Sadece onlara gerçekten bakmalıyızdır.
Amsterdam'da gerçekleşen "Wild Waters" sergisi suyun uluslararası politik akışını ele alıyor.
Sabancı Müzesi'nde gerçekleşen Yoko Ono'nun "İçses ve İçyapı" sergisi izleyicileri katılmaya, kendi varlığıyla serginin anlamını yeniden üretmeye çağırıyor.
Açık Sütun, İstiklal Caddesi’nde düzenlenen yürüyüş ve eylemlerde her zaman son durak olurken üstüne asılan bayrak, pankart ve çeşitli nesnelerle bir dilek ağacına dönüşüyor.
Bir bedenin başka bir bedenin çayırlarını ve ormanlarını keşfe çıkması belki de ancak bu kadar süslü ve/ama cesur bir biçimde anlatılabilirdi.
İki mekâna yayılmış “Olağan Zamanın Dışında” hakikat ve sanatın birer düşman olarak karşı karşıya gelmelerinin sergisi.
Bir yılı aşkın süredir mikro ya da makro ölçekli mesafelerden konuşurken Etel’in “İmkânsız Eve Dönüşü” bana tam tersi bir etkiyle mesafeler yerine yakınlıkları düşündürdü.
Olimpos Sergileri’nin ikincisi “peyzaj” temasıyla bugünün manzarasına çaresizlik kadar umutla, başka türlü hayat formları önerisiyle bakan yapıtlar bütününden oluşuyor.
Kitabın yazarına göre camp tarzın ortaya çıkmasını sağlayan temel unsur, dedikodu üzerinden şekillenen queer bir jargonun varlığı. Bu açıdan 50’ler Amerika’sıyla, günümüz Türkiye arasında...
Hem yazı dizisi hem sergi olarak Ak-sayanlar tek başına özgüne ulaşan yaratıcı enerjinin, ikili deneyim alanında nasıl dönüştüğünü görmek açısından önemliydi.
Neoliberalizmin açmazlarının, kolonyalizmin kılık değiştirmiş halinin ve heteronormatif baskının izlerini kitsch üzerinden takip etmek isteyen güncel çabayı baş etmesi zor bazı sorunlar da bekliyor.
Küratörün kendini bilerek otorite olarak konumlandırdığı bir düzlemde, sanatçıların isyancı olarak yer aldığı, iktidar ile hedef gösterilen azınlık arasındaki gerilimin mikro bir örneğini görüyoruz.
AVTO’da sergilenen Cevat Kurtuluş’un 8 mm film evrakı üzerine bir deneme.