Eleştiri
İki mekâna yayılmış “Olağan Zamanın Dışında” hakikat ve sanatın birer düşman olarak karşı karşıya gelmelerinin sergisi.
Ne arıyorsun?
Suyun ehlileştirilmesinin uluslararası tarihi: “Wild Waters: Dams & Deltas After Modernity” sergisi üzerine
Seyirci imgeyi nasıl tamamlar? Yoko Ono’nun “İçses ve İçyapı” sergisi üzerine
Yağmurun hafızası: Eşref Yıldırım’ın “O gün çok yağmur yağdı” sergisinde yasın estetiği
Seni seviyoruz, Nilbar
Boşluğu aşmak: Edirne Bienali üzerine
“Deftere Düşen Sabah Işığı” ve Merve Dündar’ın sanatı üzerine
Tayfun Pirselimoğlu: “Varolma çabamı sanat üzerinden sağlamaya çabalıyorum.”
Bir makinenin çalışmasıyla bir ailenin büyümesi arasındaki bağ
Zamanın biriktiği bir an nasıl temsil edilebilir?
Fahrettin Örenli: “Sanatçı sistemin dışında değil, içindedir.”
Edirne Bienali: Zamanın, mekânın ve hafızanın üzerinde kurulan sanat köprüsü
Bildiğimiz dünyanın sonunda eleştiriye hâlen talep var mı?
Yolculuklar, Ayinler ve Bir Arşiv: Sadık Karamustafa Yazıları (1986-2019)
Salt Araştırma Romano Arşivi
YUNT’un “İmgenin Onuru” başlıklı podcast yayını başladı. İlk konuk Hale Tenger!
Amsterdam'da gerçekleşen "Wild Waters" sergisi suyun uluslararası politik akışını ele alıyor.
Sabancı Müzesi'nde gerçekleşen Yoko Ono'nun "İçses ve İçyapı" sergisi izleyicileri katılmaya, kendi varlığıyla serginin anlamını yeniden üretmeye çağırıyor.
Eşref Yıldırım'ın Zilberman Gallery'de gerçekleşen sergisi üzerine
61'inci Venedik Bienali Türkiye Pavyonu'nda yer alan Nilbar Güreş'in “Gözlerinizden Öperim” sergisi üzerine
İki mekâna yayılmış “Olağan Zamanın Dışında” hakikat ve sanatın birer düşman olarak karşı karşıya gelmelerinin sergisi.
Bir yılı aşkın süredir mikro ya da makro ölçekli mesafelerden konuşurken Etel’in “İmkânsız Eve Dönüşü” bana tam tersi bir etkiyle mesafeler yerine yakınlıkları düşündürdü.
Olimpos Sergileri’nin ikincisi “peyzaj” temasıyla bugünün manzarasına çaresizlik kadar umutla, başka türlü hayat formları önerisiyle bakan yapıtlar bütününden oluşuyor.
Kitabın yazarına göre camp tarzın ortaya çıkmasını sağlayan temel unsur, dedikodu üzerinden şekillenen queer bir jargonun varlığı. Bu açıdan 50’ler Amerika’sıyla, günümüz Türkiye arasında...
Hem yazı dizisi hem sergi olarak Ak-sayanlar tek başına özgüne ulaşan yaratıcı enerjinin, ikili deneyim alanında nasıl dönüştüğünü görmek açısından önemliydi.
Neoliberalizmin açmazlarının, kolonyalizmin kılık değiştirmiş halinin ve heteronormatif baskının izlerini kitsch üzerinden takip etmek isteyen güncel çabayı baş etmesi zor bazı sorunlar da bekliyor.
Küratörün kendini bilerek otorite olarak konumlandırdığı bir düzlemde, sanatçıların isyancı olarak yer aldığı, iktidar ile hedef gösterilen azınlık arasındaki gerilimin mikro bir örneğini görüyoruz.
AVTO’da sergilenen Cevat Kurtuluş’un 8 mm film evrakı üzerine bir deneme.
Yola birlikte çıkmamışlardı… Belki de milat sayılabilecek, Halı Atölyesi tanışıklığı bir araya getirdi onları. Halı Atölyesinde karşılaştılar, halıda sohbet ettiler. Derken birbirlerine denk geldiler.
Güncel sanatın sıkışmış doğası içinde sürgit görme biçimlerine ve gösterim rejimlerine bir itirazın aracısı olarak geleneksel sanatların daha etkin ve saygın kullanımı mümkün mü?