Eleştiri
Sanatçı ikilisi :mentalKLINIK’in uzun yıllar sonra İstanbul'da açılan ilk sergileri PARADISE ON SALE hakikat-sonrası çağda bir parti daveti
Ne arıyorsun?
Toprağın hafızası, suyun devinimi: 10. Çanakkale Bienali ve “Metcezir” üzerine bir müzeolojik okuma
“Her günün her anında hayatımı bolluk içinde yaşıyorum”
Damağa yerleşen greyfurt tadı: Yoko Ono’nun feminist üretimi
Üç aşamalı bir tekno-ritüel: “Symbolic Vault” sergisi üzerine
Toprağın karşısında durmak: Fatoş İrwen’in zamanı
“Bir sanatçı ancak kendi kültürü içinde tam olarak anlaşılabilir.”
“Deftere Düşen Sabah Işığı” ve Merve Dündar’ın sanatı üzerine
Tayfun Pirselimoğlu: “Varolma çabamı sanat üzerinden sağlamaya çabalıyorum.”
Bir makinenin çalışmasıyla bir ailenin büyümesi arasındaki bağ
Zamanın biriktiği bir an nasıl temsil edilebilir?
4. Sanat Dünyamız Günleri programı açıklandı!
Latmos Istanbul, Pera’nın mimarlık hafızasına odaklanıyor
Edirne Bienali: Zamanın, mekânın ve hafızanın üzerinde kurulan sanat köprüsü
Bildiğimiz dünyanın sonunda eleştiriye hâlen talep var mı?
Yolculuklar, Ayinler ve Bir Arşiv: Sadık Karamustafa Yazıları (1986-2019)
"Metcezir" temasıyla gerçekleşen 10. Çanakkale Bienali malzemenin, mekânın ve kentin sürekli birbirine dönüştüğü o ontolojik akışkanlığın üzerinde devinen bir kürasyona sahip.
Noah Becker’ın “Herkese Yetecek Kadar Var” sergisi henüz gerçekleşmemiş bir olasılığa işaret ediyor ve şefkatli bir temenniyle sesleniyor: Merak etme, herkese yer var.
Sakıp Sabancı Müzesi'nde gerçekleşen Yoko Ono'nun "İçses ve İçyapı" sergisi üzerine Nergis Abıyeva'dan bir deneme
"Symbolic Vault" sergisi insan, doğa ve teknoloji arasındaki ilişkinin gelecekte nasıl kurulacağına dair spekülatif önermelerin yeşerebileceği verimli bir toprak!
Sanatçı ikilisi :mentalKLINIK’in uzun yıllar sonra İstanbul'da açılan ilk sergileri PARADISE ON SALE hakikat-sonrası çağda bir parti daveti
Peter Zimmermann’ın "Sticker" sergisini ve "Kontext Kunst" anlayışını kavram-sonrası bir konuma yerleştirerek inceledik.
Toz kondurulmayan steril soyut sanat damarından hesapsızca kopma ve böylece “modernist-büyük-deha-sanatçı” mitine de dil çıkarır gibi bir tavır almakla şekillenir Paula Rego’nun sanatı.
Arkas Sanat Merkezi’nin resim sanatında pencerelere odaklanan yeni sergisini Selen Özata’nın izlenimlerinden okuyoruz.
Berke Yazıcıoğlu son sergisi "Gece Vakti"nde fetişizmden karşılıklı rızaya dayalı güç oyunlarına, beden politikalarından queer arzuya uzanan bir yolculuğa çıkarıyor izleyiciyi.
Kurulduğundan bu yana güncel meseleler ve yeni gerçeklikler üzerine farklı anlatı biçimleri geliştiren Berlin merkezli kolektif Rimini Protokoll “Namevcut Konferans” ile Beykoz Kundura’da.
"Yeni Materyalizm nedir" sorusundan yola çıkan dosyanın ikinci ve son yazısı yeni materyalist felsefeyle ilgili sanatçı ve yazarların görüşlerini bir araya getiriyor.
Kültür sanat alanında istihdam edilmenin, kişisel tatmine ve kültürel sermaye birikimine zemin hazırladığı argümanı kültür işçilerinin emeklerini “incelikli” ve “estetik” bir şekilde görünmez kılıyor.
GalataPerform’un 2012’den beri düzenlediği Yeni Metin Festivali 11. kez 26 Kasım-11 Aralık tarihleri arasında gerçekleşti. Festivalin bu yılki teması korkuydu. Korku ama ne korkusu?
İstanbul merkezli sanatçı topluluğu Yoğunluk'un mekâna özgü yerleştirmesi “Arayüz” 28 Ocak tarihine kadar Bilsart’ta deneyimlenebilir.