Eleştiri
Bu yıl 8’incisi düzenlenen ArtAnkara Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı'nın sekiz yıldır değişim, dönüşüm en önemlisi de gelişimin olmadığı bir fuar olması üzerine.
Ne arıyorsun?
Toprağın hafızası, suyun devinimi: 10. Çanakkale Bienali ve “Metcezir” üzerine bir müzeolojik okuma
“Her günün her anında hayatımı bolluk içinde yaşıyorum”
Damağa yerleşen greyfurt tadı: Yoko Ono’nun feminist üretimi
Üç aşamalı bir tekno-ritüel: “Symbolic Vault” sergisi üzerine
Toprağın karşısında durmak: Fatoş İrwen’in zamanı
“Bir sanatçı ancak kendi kültürü içinde tam olarak anlaşılabilir.”
“Deftere Düşen Sabah Işığı” ve Merve Dündar’ın sanatı üzerine
Tayfun Pirselimoğlu: “Varolma çabamı sanat üzerinden sağlamaya çabalıyorum.”
Bir makinenin çalışmasıyla bir ailenin büyümesi arasındaki bağ
Zamanın biriktiği bir an nasıl temsil edilebilir?
4. Sanat Dünyamız Günleri programı açıklandı!
Latmos Istanbul, Pera’nın mimarlık hafızasına odaklanıyor
Edirne Bienali: Zamanın, mekânın ve hafızanın üzerinde kurulan sanat köprüsü
Bildiğimiz dünyanın sonunda eleştiriye hâlen talep var mı?
Yolculuklar, Ayinler ve Bir Arşiv: Sadık Karamustafa Yazıları (1986-2019)
"Metcezir" temasıyla gerçekleşen 10. Çanakkale Bienali malzemenin, mekânın ve kentin sürekli birbirine dönüştüğü o ontolojik akışkanlığın üzerinde devinen bir kürasyona sahip.
Noah Becker’ın “Herkese Yetecek Kadar Var” sergisi henüz gerçekleşmemiş bir olasılığa işaret ediyor ve şefkatli bir temenniyle sesleniyor: Merak etme, herkese yer var.
Sakıp Sabancı Müzesi'nde gerçekleşen Yoko Ono'nun "İçses ve İçyapı" sergisi üzerine Nergis Abıyeva'dan bir deneme
"Symbolic Vault" sergisi insan, doğa ve teknoloji arasındaki ilişkinin gelecekte nasıl kurulacağına dair spekülatif önermelerin yeşerebileceği verimli bir toprak!
Bu yıl 8’incisi düzenlenen ArtAnkara Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı'nın sekiz yıldır değişim, dönüşüm en önemlisi de gelişimin olmadığı bir fuar olması üzerine.
Yalnız olmamak acil bir ihtiyaç bugünlerde, birçok sebepten ve bu yüzden İpek Duben hem nadir rastlanır biri hem de birçoğumuzu seslendiren bir sanatçı kahraman.
Leman Sevda Darıcıoğlu, Yüküm Ruh Eşimdir’de kendi bedeninin limitlerini zorlayarak yas ve öfke süreçlerinin nasıl estetik ve politik ihtimaller yaratan bir pratiğe dönüşebileceğini gösteriyor.
Duygu Demir, küratoryal “yaklaşma biçimi”yle serginin atmosferini genişletirken Deniz Aktaş “Tesadüfi Bir Kronolojinin 76 Parçası” sergisiyle kucağımızda bir top dikenli geven otuyla bizi baş...
Kazım Şimşek “etin altındaki hikâyeyi ararken” çoğu zaman dramatik ama her zaman devingen olmayan bir etkinin peşine düşüyor. "Moral" Şimşek’in İstanbul’daki ilk kişisel sergisi.
Türkiye Çağdaş Sanat Tarihine Çoğul Bir Bakış çalışmamız kapsamında Tosun Bayrak'ın 1970 New York'unda gerçekleşen Love America or Live performansı üzerine.
Yapı Kredi Kültür Sanat sergisi “Burası” aciliyet hissini görünür kılan bir koleksiyon ve arşiv sondajı. Sergiyi görmek için son gün 27 Şubat.
Gerçeklerin üstünün örtülemeyeceği düşüncesini üretiminde sıkça ele alan Serhat Kiraz’ın Günlerin Görüntüleri - Bugünün Görüntüsü adlı enstalasyonu gerçeklik peşinde topluma ayna tutuyordu.
Prestijli sanat fuarları için enstalasyon sipariş eden markalar, eserleri finansal araçlara dönüştürme çabası... Sanatla sermaye arasındaki çizgi artık hiç olmadığı kadar bulanık.
Somut bir tarihsel gerçeklik ve önemli bir miras olarak Bizans'ın nasıl algılandığını, bu mirasın yıllar içinde ideolojik olarak nasıl ötelendiğini okuyabileceğiniz bir sergi.